czwartek, 26 stycznia 2017

SANKTUARIUM W ŚWIĘTEJ LIPCE








Jest to jedno z najbardziej znanych i lubianych przez pielgrzymów sanktuariów Polski północno – wschodniej, a kościół i klasztor jezuitów należą do największych pereł barokowych naszego kraju. Różne źródła podają różne daty początków kultu Maryjnego w tym miejscu (między XII i XIV wiekiem). Według legend jakiś skazaniec umieścił tu na przydrożnej lipie własnoręcznie zrobioną figurkę Matki Boskiej  jako wotum za ocalenie życia. Wkrótce miejsce to zaczęło słynąć z cudów, a pielgrzymi przybywali coraz liczniej.
Na początku wieku XVI władze protestanckich Prus Książęcych (wtedy miejsce to należało do tego kraju) zakazały pielgrzymek katolickich do tego miejsca. Mimo to ludzie na modlitwę przybywali tu potajemnie. Sto lat później król polski wykupił te tereny i postawił kaplicę w miejscu której pod koniec XVII wieku wybudowano barokowy kościół i klasztor.
W trójnawowym wnętrzu świątyni uwagę przyciągają złocone filary, balustrady i piękna polichromia. Od XVIII wieku w ołtarzu głównym znajduje się otaczany kultem obraz, będący kopią wizerunku Matki Boskiej Śnieżnej z kościoła Santa Maria Maggiore w Rzymie
Bardzo cennym elementem wyposażenia kościoła są też piękne osiemnastowieczne organy.

foto: własne

środa, 25 stycznia 2017

KATEDRA ZMARTWYCHWSTANIA PAŃSKIEGO I ŚWIĘTEGO TOMASZA W ZAMOŚCIU

Ten szesnastowieczny renesansowy kościół stoi na Szlaku Renesansu Lubelskiego. Katedra ufundowana została przez założyciela miasta - Jana Zamoyskiego. Do 1992 roku była kolegiatą podlegającą biskupstwu chełmskiemu.
Świątynia w typie bazylikowym z główną nawą wyższą i niższymi bocznymi jest szeroka na 45 metrów długości i 30 metrów szerokości. We wnętrzu uwagę przyciąga późnobarokowy ołtarz i rokokowe tabernakulum.
Po obu stronach znajdują się bogato zdobione kaplice boczne (w sumie 9). Pod główną nawą są krypty z trumnami i prochami Zamoyskich. Warto też spojrzeć na piękne 25 głosowe organy.
Obok kościoła stoi dzwonnica z 3 zabytkowymi dzwonami - "Jan", "Wawrzyniec" i "Tomasz". Wieża ta jest w sezonie letnim dostępna do zwiedzania i stanowi punkt widokowy na miasto.



foto: własne

poniedziałek, 23 stycznia 2017

ARCHIKATEDRA ŚW. JANA CHRZCICIELA WE WROCŁAWIU






Najważniejszy kościół Wrocławia wybudowany został  na przełomie XIII i XIV wieku w stylu gotyckim.  Katedrę wielokrotnie remontowano i przebudowywano. Jest to czwarta świątynia wybudowana w tym miejscu. Ma 100  metrów długości i 44metry szerokości. W prezbiterium uwagę przykuwa szesnastowieczny ołtarz Zaśnięcia Najświętszej Maryi Panny.




We wnętrzu katedry mieści się kilka bocznych kaplic (gotyckich i barokowych). Trzeba też wspomnieć o organach,które w momencie swego powstania były największym tego rodzaju instrumentem na świecie. Podczas II wojny światowej kościół uległ zniszczeniu w 70 procentach. Po częściowej odbudowie ponownego poświęcenia dokonał kard.  Stefan Wyszyński w 1951 roku.

Hełmy na wieżach umieszczono dopiero w 1991 roku. Od tej pory wieże te mają po 97 metrów wysokości.

W katedrze znajduje się koronowany w 1997 roku obraz Matki Boskiej Sobieskiej.

foto: Comen

piątek, 20 stycznia 2017

KOŚCIÓŁ ŚW. PIOTRA I PAWŁA W TYŃCU




Tynieckie opactwo benedyktynów stoi  na skalistym brzegu Wisły około 10 km od centrum Krakowa. Ufundowane prawdopodobnie przez Kazimierza Odnowiciela  w 1044 roku. W ciągu wieków kościół był wielokrotnie przebudowywany według różnych stylów (romańskim, gotyckim, barokowym i rokokowym). Wielokrotnie też było niszczone podczas różnych wojen i zaniedbań (zwłaszcza w XIX wieku kiedy władze zaborcze zlikwidowały klasztor). Obecnie jest to trójnawowa świątynia z gotyckim prezbiterium i barokową nawą główną. Na uwagę zasługują siedemnastowieczne stalle oraz krużganki klasztorne.
    
 
Foto dzięki uprzejmości Pani Maryli:

środa, 18 stycznia 2017

BOCHNIA - KAPLICA ŚW. KINGI - pod ziemią





Niepowtarzalnym obiektem zabytkowym kopalni bocheńskiej jest kaplica św. Kingi – największa i najlepiej zachowana spośród licznych kiedyś kaplic w tej kopalni. Jej początki sięgają 1747 r., kiedy to wydrążoną ją w północnym ociosie podłużni August. Do 1782 r. nosiła wezwanie Nowej Kaplicy Aniołów Stróżów. Jest świadectwem zarówno głębokiej religijności górników jak i ich artystycznych zdolności, o czym świadczą niektóre elementy jej wyposażenia. Pod względem wystroju, wnętrze kaplicy jest zróżnicowane, stanowiąc szczególną syntezę twórczości artystów-profesjonalistów, jak również utalentowanych górników. Niektóre elementy w jej wnętrzu pochodzą z nieistniejących kościołów bocheńskich, a także innych kaplic likwidowanych w kopalni. O niepowtarzalnej urodzie wnętrza decyduje również efektowna budowa geologiczna stropu z wstęgowym, naturalnym ornamentem warstw soli białej i anhydrytów. Kaplica św. Kingi założona jest na planie nieregularnym, wpisanym w prostokąt o wymiarach 21 m x 31 m. Jej przeciętna wysokość wynosi 5-6 m. Wyróżnia się ołtarz główny św. Kingi z dziewiętnastowiecznym malowidłem T. Krasińskiego przedstawiającym legendę o jej cudownym pierścieniu, za sprawą którego odnaleźć miano w Bochni sól kamienną. Jest też ołtarz drugiej patronki świata górniczego – świętej Barbary z interesującym przedstawieniem w dolnej partii dramatycznej sceny pożaru w kopalni. Zwracają uwagę dziewiętnastowieczne rzeźby z soli w prezbiterium oraz wykute w ociosach nawy – ambona i malownicza kawerna z całoroczną szopką betlejemską. Wysokim poziomem warsztatowym odznaczają się polichromowane 5rzeźby Grupy Ukrzyżowania z pierwszej połowy XVII w. O dramatycznych zdarzeniach mających miejsce w związku z pożarem kopalni w 1875 r. świadczy oryginalna, drewniana tablica epitafijna.

ze strony: http://www.nid.pl/pl/Informacje_ogolne/Zabytki_w_Polsce/Pomniki_historii/Lista_miejsc/miejsce.php?ID=10
foto własne

poniedziałek, 16 stycznia 2017

KOŚCIÓŁ WNIEBOWZIĘCIA NMP W NOWYM WIŚNICZU




Kościół pw. Najświętszej Maryi Panny Wniebowziętej, ma średniowieczne  pochodzenie. Jest też najbardziej okazałym zabytkiem w centrum Nowego Wiśnicza, a co za tym idzie obowiązkowym punktem programu dla zwiedzających miasto.

Historia

Zachowana do dzisiaj w prawie niezmienionym kształcie wczesnobarokowa architektura kościoła jest dziełem włoskiego architekta Macieja Trapoli, sprowadzonego przez magnata Stanisława Lubomirskiego do miasta około 1615 roku. W 1620 roku w miejscu drewnianej świątyni wzniesiono murowany kościół. Równolegle z kościołem powstała plebania. Poświęcone świątyni odbyło się dopiero w 1647 roku.
Wnętrze kościoła stanowi unowocześnioną wersję tradycyjnego modelu jednonawowego. Obszerna nawa pozbawiona jest podziałów i nakryta sklepieniem kolebkowym, a krótkie, półokrągło zamknięte prezbiterium jest konchowe. W sklepieniu przepruto wysokie owale okien, podobnie jak w kościołach: Kamedułów na podkrakowskich Bielanach i karmelickim w Wiśniczu. W głównym ołtarzu — między wizerunkami św. Stanisława i św. Wojciecha znajduje się obraz Matki Boskiej Śnieżnej. Ten typ wizerunku wiąże się ze zwycięstwami w wojnach z Tatarami i Turkami. W nawie głównej znajdują się cztery ołtarze boczne: Matki Bożej, Najświętszego Serca Pana Jezusa, Ukrzyżowania Pana Jezusa oraz św. Józefa. Mosiężna chrzcielnica z pultami mogła być dziełem warsztatu odlewającego działa w zamku wiśnickim. Drewniane tabernakulum w ołtarzu głównym, w formie złoconej, kopułowej kaplicy na rzucie kwadratu, o ściętych narożach, powstało przed 1630 r. Jest dziełem wczesnobarokowej snycerki. Na szerokiej arkadzie, nad wejściem wsparto chór muzyczny, o wysuniętych skrzydłach, na drewnianych konsolach, powiązany konfesjonałami i ławkami ma XVII wieczne pochodzenie.

ze strony: http://www.odkryjmalopolske.pl/
foto: własne


poniedziałek, 9 stycznia 2017

KATEDRA W GNIEŹNIE






Bazylika prymasowska Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny (archikatedra gnieźnieńska, katedra gnieźnieńska) – gotycki kościół katedralny, usytuowany na Wzgórzu Lecha w Gnieźnie. Katedra była wielokrotnie miejscem koronacji królów Polski. Obecnie siedziba parafii archikatedralnej Wniebowzięcia NMP. 16 września 1994 roku obiekt został wpisany na listę Pomników historii.Katedra jest budowlą trójnawową, o układzie bazylikowym z prezbiterium zamkniętym wielobocznie i ambitem. Do naw bocznych i ambitu przylega wieniec kaplic bocznych. Pod posadzką odkryto i wyeksponowano relikty wcześniejszych budowli przedromańskich i romańskich oraz grobowce arcybiskupów.
W prezbiterium katedry, w jej centrum znajduje się barokowa złocona konfesja, a pod nią wczesnobarokowy relikwiarz – trumienka z cyzelowanej, trybowanej blachy srebrnej z 1662 (z właściwym relikwiarzem – trumienką wewnątrz, drewnianą, prawdopodobnie cedrową skrzynką z XII wieku pokrytą płaskorzeźbami) ze szczątkami św. Wojciecha (restaurowana w 1987 roku po kradzieży). Za relikwiarzem znajduje się płyta nagrobna św. Wojciecha z czerwonego marmuru ze średniowiecznej tumby z 1480 roku. W Kruchcie południowej znajdują się duże dwuskrzydłowe drzwi, nad którymi od wewnątrz zawisły portrety pięciu królów Polski koronowanych w Katedrze Gnieźnieńskiej. Znajduje się też portal z 2 poł. XIV wieku z tympanonem Sądu Ostatecznego i osadzonymi w nim romańskimi, brązowymi, dwuskrzydłowymi Drzwiami Gnieźnieńskimi z ok. 1175, przedstawiającymi życie i śmierć św. Wojciecha. Kruchta jest zamknięta, otwiera się ją na ważniejsze uroczystości(np. obchody uroczystości ku czci św. Wojciecha, kiedy wchodzą nią biskupi).
 Obecnie archikatedra pełni rolę kościoła parafialnego Parafii Archikatedralnej w Gnieźnie, ponadto jest też główną świątynią Metropolii Gnieźnieńskiej. Posiada status bazyliki mniejszej, jest jednocześnie Sanktuarium św. Wojciecha. Opiekę nad katedrą i jej otoczeniem pełni Kapituła Prymasowska.



Kaplice

Kaplica prymasa Potockiego, w jej krypcie zostali pochowani:
Kaplica Bożego Ciała,
Ta kaplica jest miejscem przechowywania Najświętszego Sakramentu.
Kaplica Doktorów
Kaplica św. Walentego,
Kaplica Pana Jezusa, zwana też Świętego Krzyża, Obecnie znajduje się w niej Cudowny Krzyż Gnieźnieński słynący łaskami oraz wota dziękczynne.
Kaplica Niepokalanego Poczęcia NMP
Kaplica Kołudzkich,
Kaplica św. Andrzeja,
Kaplica Bogorii, zwana też Matki Bożej Częstochowskiej,
Kaplica św. Stanisława, zwana też sufragańską,
Kaplica jest miejscem stałego dyżuru Księdza Penitencjarza Większego.
Kaplica prym. Baranowskiego,
Kaplica św. Mikołaja,
Kaplica prymasa Łubieńskiego,





ze strony: https://pl.wikipedia.org/wiki/Bazylika_prymasowska_Wniebowzięcia_Najświętszej_Maryi_Panny_w_Gnieźnie#Kaplic

foto: Monika Gontarz

piątek, 6 stycznia 2017

SANKTUARIUM MATKI BOSKIEJ Z LOURDES W PORĄBCE USZEWSKIEJ









Sanktuarium Matki Boskiej z Lourdes w Porąbce Uszewskiej - nie każdy może sobie pozwolić na wyjazd do Francji, do prawdziwego Lourdes. Bo albo za mało funduszy, albo zdrowie i obowiązki nie pozwalają. Dlatego w wielu miejscach (także w Polsce) powstają sanktuaria lourdzkie, budowane na wzór tamtego pierwszego. Jedno z nich znajduje się w Porąbce Uszewskiej.
Niewielka wieś w gminie Dębno (powiat brzeski) leży nieco na uboczu z dala od głównych tras. Z tego powodu, a może raczej dzięki temu jest to miejsce z jednej strony piękne i warte polecenia, z drugiej bardzo spokojne, nie oblegane przez tłumy, w przeciwieństwie do innych, bardziej popularnych ośrodków kultu religijnego. Aby tu trafić trzeba odbić z trasy DK94 między Brzeskiem, a Tarnowem w okolicy Dębna.
Początki Sanktuarium datuje się na rok 1900, kiedy to ks. Jan Palka, posługujący w tutejszej parafii św. Andrzeja postanowił stworzyć namiastkę jednego z najbardziej znanych sanktuariów Maryjnych świata. Na wzgórzu Godów powstała duża grota podobna do oryginalnej z Massabielskiej skały. W grocie tej znajduje się ołtarz, ambona, płaskorzeźba z wizerunkiem Bernadetty (dziewczyny, której w Lourdes ukazywała się Maryja). Jest tu także zakrystia i kaplica Najświętszego Sakramentu. Figurę Matki Boskiej wykonał krakowski artysta Józef Kulesza.
Na placu Sanktuarium w pobliżu groty wybudowano w latach 90- tych ubiegłego wieku kapliczki różańcowe. Postawiono też dwie figury – Matki Boskiej i św. Maksymiliana Kolbe. Najwięcej ludzi przyjeżdża do Porąbki Uszewskiej na odpusty, zwłaszcza 11 lutego. Pielgrzymi, którzy chcieliby tu przybyć na dłużej mogą skorzystać ze znajdującego się w pobliżu zaplecza noclegowo-gastronomicznego



ze strony:  http://miejscapolski.pl/miejsca/obiekty-sakralne/79-sanktuarium-matki-boskiej-z-lourdes-w-porabce-uszewskiej
foto: własne

środa, 4 stycznia 2017

SANKTUARIUM ŚW. ANDRZEJA ŚWIERADA I ŚW. BENEDYKTA W TROPIU





Tropie – sanktuarium świętych Andrzeja Świerada i Benedykta. Święci Andrzej Świerad i Benedykt są mało znani i rzadko wspominani w Kościele.  Kult tych mnichów jest bardzo żywy w okolicach Tropia, niedaleko Nowego Sącza nad Jeziorem Czchowskim gdzie w X wieku przybyli  by prowadzić tu życie pustelnicze.
Maleńki Kościółek świętego Andrzeja Świerada i świętego Benedykta jest jednym z najcenniejszych zabytków Małopolski. Najstarsze jego fragmenty pochodzą z lat 1080-1090. Romańskie prezbiterium datuje się na rok 1083, chociaż nawa świątyni jest już późniejsza, powstała w XIV wieku. Wewnątrz znajdują się cenne romańskie polichromie oraz obraz Matki Boskiej ze św. Katarzyną i św. Barbarą datowany na przełom XV i XVI wieku. Cudowne dla oka  jest położenie kościoła na wzgórzu ponad taflą wody jeziora, dzięki czemu przedstawia się piękny widok.
Kilkaset metrów dalej drogą możemy przespacerować się do małej kapliczki wyżłobionej w skale w miejscu dawnej pustelni. Jest też źródło, którego woda (jak podają wierzenia) ma moc uzdrawiającą.
Obok sanktuarium jest jeszcze jedna atrakcja, zupełnie innego rodzaju – przeprawa promowa przez Dunajec


ze strony: http://miejscapolski.pl/miejsca/obiekty-sakralne/85-tropie
zdjęcia własne

wtorek, 3 stycznia 2017

KOŚCIÓŁ ŚW. MAŁGORZATY W DĘBNIE





Kościół św. Małgorzaty Panny i Męczenniczkigotycki kościół parafialny w Dębnie w powiecie brzeskim, zbudowany na przełomie XV i XVI wieku.
 Budowę obecnego, murowanego kościoła rozpoczęto z fundacji Jakuba z Dębna, kanclerza wielkiego koronnego, w 1470 roku, równolegle z nieodległym zamkiem rycerskim. Budowę kościoła dokończył kolejny właściciel Dębna, Jakub Szczekocki (syn Jana ze Szczekocin). Świątynię, pod wezwaniem Świętej Trójcy, konsekrował w 1504 roku biskup sufragan krakowski Jan. Na początku XVII wieku zmieniono wezwanie kościoła, przywracając jako patronkę św. Małgorzatę.

Kościół św. Małgorzaty jest późnogotyckim, jednonawowym, orientowanym budynkiem, murowanym z nieregularnych kamiennych ciosów układanych w opus incertum, łączonych wapienno-cementową zaprawą, z użyciem cegły. Do węższego, prostokątnego prezbiterium przylega od strony północnej zakrystia z dobudowanym w późniejszych czasach przedsionkiem. Do nawy przylega od strony zachodniej wieża na planie kwadratu, z kruchtą w przyziemiu. Od południa do nawy przylega druga kruchta.
Korpus kościoła wsparty jest kamiennymi przyporami. Ściany frontowe nawy i prezbiterium zwieńczone są trójkątnymi ceglanymi szczytami, na ich wierzchołkach znajdują się sterczyny z metalowymi krzyżami. Kościół nakryty jest dachami siodłowymi pokrytymi dachówką. Nad nawą zbudowana została neogotycka wieżyczka na sygnaturkę zwieńczona szpiczastym hełmem z metalową chorągiewką z datą 1903. Południowa kruchta i obie części zakrystii zostały nakryte dachami jednospadowymi.
Wieża, z kamiennymi kroksztynami na narożnikach, nakryta jest drewnianym, krytym gontem dachem namiotowym z nadwieszoną izbicą z 1789 roku. Znajdują się tam dwa dzwony: starszy z 1777 roku i nowy, mniejszy z 1969 roku.
ze strony:  https://pl.wikipedia.org/wiki/Ko%C5%9Bci%C3%B3%C5%82_%C5%9Bw._Ma%C5%82gorzaty_w_D%C4%99bnie
foto: własne




poniedziałek, 2 stycznia 2017

ZWIERZYNIEC - KOŚCIÓŁ NA WODZIE







Kościół pw św. Jana Nepomucena w Zwierzyńcu potocznie zwany "na wyspie" lub "na wodzie" jest jednym z najbardziej charakterystycznych zabytków Zwierzyńca i całego Roztocza. Ze względu na swoje malownicze położenie jest również najczęściej fotografowanym obiektem regionu.
 Kościół murowany z kamienia i cegły, jednonawowy, barokowy wybudowany został najprawdopodobniej przez budowniczego Jan Columbaniego według projektu architekta Andrzeja Bema. Na fasadzie umieszczono kartusz z herbami Zamoyskich „Jelita” (trzy skrzyżowane włócznie) i Michowskich „Rawicz” (panna na niedźwiedziu). We wnętrzu polichromia pędzla Łukasza Smuglewicza. W dębowym ołtarzu głównym mieści się obraz MB Częstochowskiej, a na zasuwie - obraz św. Jana Nepomucena. Są także dwie kaplice z ołtarzami: po prawej stronie MB (w ołtarzu obraz ukoronowania MB, mal. Ł. Smuglewicz?), a po lewej - Najświętszego Serca Pana Jezusa, na chórze muzycznym znajdują się organy 4-głosowe, wykonane w r, 1905 przez firmę Biernackiego. Na drewnianej dzwonnicy przed kościołem umieszczono jeden dzwon.
ze strony:  http://www.roztoczewita.pl/kosciol-w-zwierzyncu
foto własne

niedziela, 1 stycznia 2017

KALWARIA ZEBRZYDOWSKA - SANKTUARIUM







Sanktuarium w Kalwarii Zebrzydowskiejsanktuarium pasyjno-maryjne oo. bernardynów znajdujące się w Kalwarii Zebrzydowskiej. Wchodzące w skład zespołu bazylika i klasztor położone są na południe od miasta, u szczytu góry Żar, na południe i wschód od nich znajdują się 42 kaplice i kościoły dróżek. Nazywane jest często Polską Jerozolimą.
W 1999 roku sanktuarium wpisane zostało na Listę Światowego Dziedzictwa UNESCO, a 17 listopada 2000 roku obiekt uznany został za Pomnik historii Polski.
Kalwaryjskie sanktuarium jest jednym z ważniejszych miejsc kultu pasyjnego i maryjnego – łączy zarówno kult Chrystusa cierpiącego, jak i Matki Bożej. Ideą przewodnią jest odwzorowanie ostatniej drogi Chrystusa (Droga Pojmania i Droga Krzyżowa). W sanktuarium znajduje się obraz Matki Boskiej Kalwaryjskiej.





 Obraz Matki Boskiej z Dzieciątkiem został podarowany przez Stanisława Paszkowskiego z Brzezia Paszkowskiego w 1641 roku. Od 1667 roku znajduje się w ufundowanej przez Michała Zebrzydowskiego kaplicy przy południowej ścianie kościoła. Obraz został koronowany 15 sierpnia 1887.


Dróżki kalwaryjskie


  • Dróżki Pana Jezusa (28 stacji–24 obiekty)- ułożone w ciągu narracyjnym, opowiadające historię ukrzyżowania Jezusa Chrystusa od wyjścia w Wielki Czwartek z Wieczernika, aż do śmierci i pogrzebu w Wielki Piątek. Znajdują się tu kaplice: Wieczernika, Ogrójca, Pojmania na Cedronie, domy Annasza i Kajfasza, pałac Heroda i Piłata.
  • Dróżki Matki Boskiej (24 stacje–11 obiektów) – ukazujące ból Marii pod krzyżem, pogrzeb Jezusa i tryumf po zmartwychwstaniu. Część kaplic jest wspólna dla obu części założenia, np. Kościół Grobu Matki Bożej, Wieczernik czy Kościół Ukrzyżowania.
 ze strony: https://pl.wikipedia.org/wiki/Sanktuarium_pasyjno-maryjne_w_Kalwarii_Zebrzydowskiej#Matka_Bo.C5.BCa_Kalwaryjska

foto:
Iwona Ząbecka
Comen