sobota, 31 grudnia 2016

SANKTUARIUM NA ŚWIĘTYM KRZYŻU



Najstarsze polskie sanktuarium, miejsce szczególnego kultu w wieku XV.Data założenia opactwa benedyktynów na Łysej Górze nie jest znana. Tradycja benedyktyńska przypisuje fundację Bolesławowi Chrobremu w 1006 roku. Pewnym jest, że klasztor i romański kościół ufundowane zostały pomiędzy latami 1102-1138 przez Bolesława Krzywoustego. Początkowo pw. Świętej Trójcy, od XV wieku pw. Świętego Krzyża, po tym gdy w 1306 r. książę Władysław Łokietek przekazał łysogórskim benedyktynom relikwie drzewa Krzyża Świętego (przechowywane od XVIII wieku w kaplicy Oleśnickich i wg legendy podarowane przez Emeryka, królewicza z Węgier).

W połowie XV wieku opat Michał z Lipia przy finansowym wsparciu króla Kazimierza Jagiellończyka rozbudował romański kościół o gotyckie prezbiterium i zakrystię oraz o nową część od zachodu, a kardynał Zbigniew Oleśnicki sfinansował budowę nowego chóru i ołtarza głównego, które poświęcono 12 marca 1455 r. Udział Oleśnickiego polegał też prawdopodobnie na przesklepieniu nawy i klasztornych krużganków. W 1459 roku pożar zniszczył klasztor i prawdopodobnie wkrótce potem zbudowano istniejące do dzisiaj gotyckie krużganki wokół wirydarza. W tym też okresie zakonnik Andrzej ze Słupi skopiował w opactwie zbiór utworów znanych jako Pieśni Łysogórskie, uznawanych za jeden z najstarszych dokumentów stworzonych w języku polskim. W 1491 roku opat Maciej z Pyzdr dobudował od północy klasztoru nowe skrzydło na infirmerię (szpital) i aptekę.
W okresie panowania dynastii Jagiellonów, opactwo było najważniejszym sanktuarium religijnym w Królestwie Polskim. Siedmiokrotnie odwiedzał je Władysław Jagiełło (m.in. w drodze na koronację w Krakowie oraz w drodze pod Grunwald), dziesięciokrotnie przebywał w klasztorze był król Kazimierz Jagiellończyk, sześciokrotnie król Zygmunt Stary, trzykrotnie król Zygmunt August.
 Kościół - Obecna późnobarokowa świątynia została zbudowana w latach 1781-1789 wg projektu Józefa Karsznickiego w miejscu dwóch wcześniejszych kościołów. W 1914 roku Austriacy zburzyli wieżę, którą zrekonstruowano w 2014 roku. W niszach znajdują się rzeźby z XVII wieku, pochodzące prawdopodobnie z wcześniejszego kościoła. Wnętrze kościoła ma charakter klasycystyczny.

  •  
  • Kaplica Oleśnickich (zwana także Kaplicą Relikwii Krzyża Świętego) z lat 1614-1620 z funduszy Mikołaja Oleśnickiego (więcej: Kaplica Oleśnickich). Znajdują się w niej od 1723 roku relikwie Krzyża Świętego.
  • ze strony: https://pl.wikipedia.org/wiki/Bazylika_na_%C5%9Awi%C4%99tym_Krzy%C5%BCu
foto: Comen

czwartek, 29 grudnia 2016

CZĘSTOCHOWA - JASNA GÓRA





Jasna Góra (łac. Clarus Mons) – sanktuarium, zespół klasztorny zakonu paulinów w Częstochowie, położony na wzgórzu Jasna Góra.
Jedno z ważniejszych miejsc kultu maryjnego oraz najważniejsze centrum pielgrzymkowe katolików w Polsce ze znajdującym się cudownym obrazem Matki Bożej Częstochowskiej oraz zbiorem wielu innych dzieł sztuki, najczęściej sakralnej, stanowiących w większości dary wotywne wiernych. 16 września 1994 obiekt uznany został za pomnik historii..
Początki istnienia klasztoru sięgają dnia 22 czerwca 1382, kiedy to do Polski zostali sprowadzeni paulini z macierzystego klasztoru św. Wawrzyńca pod Budą na Węgrzech przez księcia Władysława Opolczyka i osadzeni mocą dekretu z 9 sierpnia tegoż roku na wzgórzu w pobliżu wsi Stara Częstochowa.]. Oddany im został wówczas drewniany kościół parafialny pw. Najświętszej Panny Marii Dziewicy i Rodzicielki.
 Jak wynika to z najnowszych badań, na wzgórzu jasnogórskim obok kościoła drewnianego wznosiła się murowana strażnica. W niej to – być może po zaadaptowaniu – zamieszkało początkowo pierwszych około 16 zakonników węgierskich. Ich pieczy w dwa lata po erekcji klasztoru powierzył książę opolski Władysław przywieziony z ziemi halickiej obraz Matki Boskiej z Dzieciątkiem, zwany odtąd Obrazem Matki Boskiej Częstochowskiej, który według legendy namalował św. Łukasz Ewangelista na desce stołu w Jerozolimie.
 Obraz wkrótce zasłynął łaskami i cudami. Paulini, uposażeni najpierw dziesięcinami przez fundatora, w kilka lat później 24 lutego 1393, gdy książę Władysław utracił swe posiadłości śląskie i małopolskie, ponowne nadania, bardziej korzystne otrzymali od króla Władysława Jagiełły.
Na skutek napływających darów podjęto wówczas realizację zespołu gotyckich zabudowań kościelno-klasztornych. W latach 1425–1429 wzniesiono jednonawową świątynię murowaną, zastępując nią kościół drewniany. Ponadto do stojącej kaplicy Matki Bożej, dostawiono od zachodu czworoboczny klasztor z wewnętrznym krużgankiem.
W 1430 husyci splądrowali klasztor, a następnie sprofanowali i zniszczyli cudowny obraz. Po renowacji w Krakowie i ozdobieniu tła srebrnymi blachami obraz został uroczyście przeniesiony na Jasną Górę w 1434. Ponowny wzrost ruchu pielgrzymkowego wymusił trwającą do 1644 rozbudowę gotyckiej kaplicy Matki Bożej o trójnawowy korpus. Budowa fortyfikacji trwała 28 lat, z przerwami od roku 1620.
Szczególne znaczenia dla Polaków miejsce to nabrało podczas potopu szwedzkiego w 1655 oraz 1 kwietnia 1656, gdy król Jan II Kazimierz Waza złożył śluby lwowskie. 16 marca 1657 przybył on na Jasną Górę i tam modlił się o uratowanie Rzeczypospolitej przed wojskami szwedzkimi. Śluby lwowskie powtórzone zostały 26 sierpnia 1956 w Jasnogórskich Ślubach Narodu, napisanych przez prymasa kard. Stefana Wyszyńskiego 16 maja 1956.
 ze strony: https://pl.wikipedia.org/wiki/Jasna_G%C3%B3ra

foto: B.G.



środa, 28 grudnia 2016

SANKTUARIUM W STUDZIENICZNEJ





Będąc na wakacjach w pobliżu Augustowa koniecznie trzeba zajechać do najbliższego w okolicy sanktuarium. Pięknie położone nad jeziorem, otoczone Puszczą Augustowską cieszy i ducha i oczy. 
Znajduje się tu koronowany papieskimi koronami w 1995 roku obraz matki Boskiej Częstochowskiej. 
Kiedyś była tu pustelnia, gdzie mieszkał słynny w okolicy zielarz Wincenty Morawski. Wykopał on studnię, której woda według wierzeń pomaga w chorobach oczu. Wincenty Morawski wybudował też kaplicę (już nie istniejącą). Wcześniej bowiem obraz Maryjny był zawieszony na pobliskim drzewie. 
Obecna murowana kaplica została wybudowana pod koniec XIX wieku, a jej twórca był Ludwik Jeziorkowski. Grób Wincentego Morawskiego znajduje się pod ołtarzem kaplicy.
Do Augustowa jest stąd niespełna 8 kilometrów. Trafimy jadąc drogą krajową nr 16. Można też przypłynąć wycieczkowym statkiem. Obok kaplicy nad samym jeziorem stoi pomnik świętego Jana Pawła II, który jako papież przyjechał do Sanktuarium w roku 1999.
Foto: własne







poniedziałek, 26 grudnia 2016

KATEDRA W KATOWICACH


Dwa lata po erygowaniu diecezji katowickiej, 5 czerwca 1927 roku, w uroczystość Trójcy Świętej, ówczesny biskup śląski Arkadiusz Lisiecki, symbolicznym wykopaniem ziemi pod fundamenty, rozpoczął uroczyście budowę katedry, według projektu Zygmunta Gawlika i Franciszka Mączyńskiego. Odpowiedzialność za budowę katedry, jako magister fabrice przejął ks. prałat Emil Szramek. Prace ziemne i przy zakładaniu fundamentów trwały do 1931 roku. 4 września 1932 roku wmurowano kamień węgielny.
W roku 1934 mury osiągnęły wysokość 6 do 8 metrów. Wtedy to wszystkie wysiłki skupiono na budowie prezbiterium, którą zakończono w roku 1938. 5 maja tegoż roku, erygowano kurację z tymczasowym kościołem, którym było właśnie nowo wybudowane prezbiterium. W czasie wojny nie kontynuowano budowy. Okupanci nie zezwolili nawet na prowizoryczne zabezpieczenie istniejących murów i krypty.
Po wojnie, w maju 1946 roku, podjęto znów prace budowlane. Budową kierował ks. dr Rudolf Adamczyk. W latach pięćdziesiątych, kiedy z diecezji wysiedlono biskupów, uwięziono ks. Adamczyka, kierownictwo budowy przejął narzucony przez władze komunistyczne wikariusz kapitulny, ks. Jan Piskorz.
Ulegając naciskom tychże władz, doprowadził do zmiany planów architektonicznych, skutkiem czego m.in. obecna kopuła jest o 38 metrów niższa od projektowanej, co zdecydowanie niekorzystnie zmieniło sylwetkę kościoła katedralnego. Dzięki ogromnemu wysiłkowi całej diecezji, pracy społecznej wielu ludzi, także kleryków Śląskiego Seminarium Duchownego, doprowadzono do konsekracji katedry.
Dokonał jej 30 października 1955 roku, podczas trwającego wysiedlenia biskupów katowickich, biskup częstochowski Zdzisław Goliński.
Po powrocie Biskupów, przy nowej świątyni 20 grudnia 1957 roku erygowano parafię. Pierwszym jej proboszczem został ks. prałat Rudolf Adamczyk.
Po II Soborze Watykańskim zmieniono pierwotną koncepcję wnętrza katedry, dostosowując wszystkie elementy jej wystroju do wymogów nowej liturgii.
Autorami architektury wnętrza katedry są inż. arch. Mieczysław Król i artysta plastyk Jerzy Kwiatkowski.Prace związane z upiększeniem katedry trwają nieustannie..


ze strony:  http://www.katedra.wiara.pl/index.php/home
Foto: B.G.

BAZYLIKA NAJŚWIĘTSZEGO SERCA JEZUSOWEGO W AUGUSTOWIE

Kiedy przyjeżdża się do Augustowa z daleka widać dwie wysokie pięćdziesięciometrowe wieże pięknej białej bazyliki. Są one widoczne niemal z każdego punktu w mieście, co pomaga znaleźć drogę do centrum nawet tym, którzy są tu po raz pierwszy.

Stoi od ponad stu lat w miejscu innego, nieistniejącego już kościoła św. Bartłomieja. Długa na 50 metrów, szeroka 20 metrów. Wnętrze wznosi się na wysokość 15 metrów. Kościół jest trójnawowy. Konsekrowany przez biskupa Stanisława Kostkę Łukomskiego w 1932 roku. Po zniszczeniach wojennych musiał być odbudowywany. Obie wieże doczekały się odbudowy dopiero w latach 80 - tych ubiegłego wieku. Od 2001 roku nosi tytuł bazyliki mniejszej.
We wnętrzu uwagę przyciągają ołtarze - zarówno główny jak też cztery boczne.


foto: własne

 


 


 


 

niedziela, 25 grudnia 2016

SANKTUARIUM KRÓLOWEJ RODZIN W WAMBIERZYCACH







Wambierzyce są jednym z najbardziej znanych i popularnych sanktuariów na Dolnym Śląsku. W oczy rzuca się wielka 52 metrowa,bogato zdobiona fasada kościoła, do  którego prowadzi 56 schodów. Świątynia wzniesiona jest w stylu renesansowym. Wewnątrz wystrój jest typowo barokowy z licznymi malowidłami, obrazami i rzeźbami.
Celem pielgrzymów przybywających do Wambierzyc jest cudowna figurka Matki Boskiej z Dzieciątkiem Jezus na ręku. Nieduża gotycka z lipowego drewna. Ma 28 centymetrów wysokości. Ubrana jest w specjalnie uszytą sukienkę, zmienianą co jakiś czas. Na głowach postaci widnieją korony.
Do 1990 roku opiekę nad wambierzyckim sanktuarium sprawowali jezuici, później przez pewien czas kapłani diecezjalni. Obecnie znajduje się w rękach franciszkanów.


foto ze strony: