sobota, 20 stycznia 2018

SANKTUARIUM BOLESNEJ KRÓLOWEJ POLSKI W LICHENIU

Sanktuarium w Licheniu jest jednym z największych i najczęściej odwiedzanych miejsc kultu religijnego w Polsce. Pod względem liczby pielgrzymów ustępuje tylko Jasnej Górze i Łagiewnikom w Krakowie. Znajduje się na terenie gminy Ślesin niedaleko Konina.
Według wierzeń w XIX stuleciu objawiała się Matka Boża niedaleko stąd w pobliskim lesie. Pierwszym wizjonerem był żołnierz Tomasz Kłossowski ranny w bitwie pod Lipskiem w 1813 roku. W zamian za uratowanie życia miał odszukać wizerunek Maryi z białym orłem na piersiach i umieścić go w pobliżu do publicznego kultu. Po wielu latach poszukiwań Tomasz umieścił obraz na jednej z tutejszych sosen. 
W 1850 roku kolejne objawienia związane były z pasterzem Mikołajem Sikatka, którego Matka Boska prosiła o upominanie okolicznych mieszkańców prowadzących grzeszne życie, wzywała do odmawiania Różańca i zapowiadała zbliżającą się epidemię cholery. 
Trzeba podkreślić, że nigdy oficjalnie Kościół Katolicki tych objawień nie zatwierdził, jednakże przepowiednie proroctwa spełniły się. Nastąpiła straszna choroba, a ludzie którzy pod zawieszonym na drzewie wizerunkiem Maryjnym modlili się doznawali cudownych uzdrowień. 
Decyzją miejscowego biskupa Jana Michała Marszewskiego w 1952 roku obrazek został przeniesiony do Lichenia. Najpierw umieszczono go w kaplicy (obecnie kościele) Matki Boskiej Częstochowskiej, a kilka lat później w nowo konsekrowanym kościele świętej Doroty. Z biegiem lat coraz bardziej rozwijał się kult Matki Boskiej Licheńskiej. Rosła liczba zgłaszanych uzdrowień i innych cudów, jakich doznawali pielgrzymi przybywający do tego miejsca. Jednym z nich był w latach dwudziestych ubiegłego stulecia Stefan Wyszyński - późniejszy kardynał i prymas Polski.
W 1967 roku kardynał Stefan Wyszyński ukoronował wizerunek koronami papieskimi, a ówczesny papież Paweł VI nadał sanktuarium przywilej odpustu na każdy dzień roku.
Ponieważ kościół świętej Doroty stawał się zbyt mały dla pomieszczenia coraz większej liczby pielgrzymów w latach 90 - tych dwudziestego wieku podjęto decyzję o budowie nowej bazyliki. Plac pod budowę w roku 1994 poświęcił nuncjusz papieski ks. abp. Józef Kowalczyk, a kamień węgielny w roku 1995 wmurował prymas Polski - kard, Józef Glemp.

Sanktuarium obejmuje powierzchnię około 85 hektarów. Na jego terenie są obecnie trzy kościoły, prócz tego mnóstwo kaplic i kapliczek. Na wyróżnienie zasługuje wysoka na 25 metrów Golgota - droga krzyżowa powstała z wielkiej liczby dużych głazów narzutowych. Jest duża zadbana przestrzeń z licznymi trawnikami, kwiatami, klombami, alejkami spacerowymi. Druga część obiektów znajduje się około 2 kilometry stąd w Grąblińskim Lesie - miejscu objawień.

W Licheniu bez problemu można znaleźć miejsca noclegowe. Zarówno w domach pielgrzyma jak też kwaterach prywatnych u okolicznych mieszkańców. Warto tu przyjechać na 2 dni. Jest co zwiedzać.

Foto: własne









niedziela, 31 grudnia 2017

DREWNIANY KOŚCIÓŁ W PONISZOWICACH


Dokładna nazwa tego pięknego zabytku brzmi: kościół p.w. Narodzenia św. Jana Chrzciciela i Matki Boskiej Częstochowskiej. Pochodzi z piętnastego wieku, a znajduje się w niewielkiej wsi Poniszowice w gminie Rudziniec w powiecie gliwickim. Choć jest to cenny zabytek, to jednak niewiele ludzi wie o nim, nawet tych którzy mieszkają całkiem niedaleko, w Gliwicach lub okolicy.
Prowadzą tu szlaki turystyczne czerwony i zielony, a także Szlak Architektury Drewnianej województwa śląskiego. Pierwszy dwunastowieczny kościółek stał w tym miejscu co najmniej od roku 1175 (pierwsza pisemna wzmianka w dokumentach), niestety uległ zniszczeniu i nie zachował się. Ten obecny datowany jest na rok 1499. Niecałe sto lat później wybudowana została dzwonnica, a w 1650 boczna kaplica, której fundatorem był Franciszek Rogojski ze Słupska. W późniejszych latach też były liczne przeróbki - między innymi dobudowano zadaszenia zwane sobotami, podmurowano świątynię, remontowano chór. 
Kościół stoi na niewielkim wzniesieniu, jest orientowany o konstrukcji zrębowej. Prezbiterium jest trójboczne, a nawa kwadratowa. Ozdobą wokół kościoła są wspomniane wcześniej soboty. Dach kryty jest gontem. Wyższy nad nawą i niższy nad prezbiterium. Nad świątynią góruje wieża sygnaturka. 
Wyposażenie jest barokowe i manierystyczne. W ołtarzu głównym przyciąga obraz Matki Boskiej Częstochowskiej sprowadzony tu w roku 1850, prócz tego są dwa ołtarze boczne z cennymi osiemnastowiecznymi obrazami Zmartwychwstania Pańskiego i świętej Barbary. Organy pochodzą z dziewiętnastego wieku. 
Obok kościoła stoi wspomniana wcześniej drewniana dzwonnica, a w niej umieszczono dzwony, najstarszy z nich pochodzi z szesnastego stulecia. 
Będąc w okolicy warto też zwiedzić położone bardzo niedaleko stąd Pławniowice

Foto: własne





środa, 20 grudnia 2017

KOŚCIÓŁ ŚW. FLORIANA W KRAKOWIE

Jest to uniwersytecka kolegiata stojąca na rogu ulicy Warszawskiej i placu Matejki. Według legendy, kiedy sprowadzano do Polski relikwie św. Floriana męczennika w 1184 roku w tym miejscu stanęły woły wiozące tego świętego i nie chciały ruszyć z miejsca. Wówczas uznano to za znak, by właśnie tu wybudować kościół jego imienia. 
Pierwsza kolegiata została konsekrowana na początku XIII wieku przez ówczesnego biskupa Wincentego Kadłubka, a jednym z jej kanoników (w piętnastym wieku) był święty Jan Kanty. 
Na skutek licznych pożarów, między innymi w czasie oblężenia Krakowa przez Szwedów kościół ulegał zniszczeniu. W XVII wieku konieczna była gruntowna odbudowa, wtedy też świątynia zyskała nowy, istniejący do dzisiaj barokowy kształt. W osiemnastym wieku dobudowano kaplice św. Krzyża i Matki Boskiej Bolesnej, także boczne ołtarze, nadano nowe wyposażenie wnętrza. Po każdej większej przebudowie dokonywano kolejnych konsekracji.
Z historycznych wydarzeń w dziejach kościoła warto wspomnieć, że w roku 1818 tutaj złożono trumnę z ciałem Tadeusza Kościuszki, w roku 1901 odbył się tu ślub Stanisława Wyspiańskiego z Teofilą Pytkówną, a w latach 1949 - 1951 jako wikariusz posługiwał w tutejszej parafii ksiądz Karol Wojtyła - późniejszy papież Jan Paweł II.
W roku 1999 kościołowi świętego Floriana nadano tytuł bazyliki mniejszej, a w roku 2011 tytuł bazyliki kolegiackiej.

Foto: B.G.

środa, 13 grudnia 2017

KAPLICA PAŁACOWA W PŁAWNIOWICACH

Kaplica p.w. Niepokalanego Poczęcia Najświętszej Maryi Panny jest integralną częścią pałacu. Wybudowana w południowo - zachodnim skrzydle budowli konsekrowana została w roku 1885. Od samego początku służyła nie tylko mieszkańcom rezydencji, ale także ludziom z okolicy. Od 1945 roku pełni rolę świątyni parafialnej w Pławniowicach. Przez pewien czas posługiwali tu ojcowie Kapucyni, a także Augustianie, obecnie pracują tu kapłani diecezjalni. Kaplica ma zaskakująco ładne wnętrze, wystrój późnobarokowy. Zbudowana na planie kwadratu, z emporami (rodzaj balkonu, przeznaczony dla wiernych). Ozdobą jest też sklepienie gwiaździste i krzyżowo - żebrowe. 
Foto: własne

sobota, 2 grudnia 2017

SANKTUARIUM MATKI BOSKIEJ POKORNEJ W RUDACH

Niektórzy mówią Rudy Raciborskie, jednak oficjalnie na mapach ta niewielka  miejscowość pomiędzy Rybnikiem i Gliwicami nazywa się po prostu Rudy.
Cała tutejsza okolica, a dokładniej jej rozwój wiąże się z działalnością zakonu cystersów, którzy zostali tu sprowadzeni z Jędrzejowa w XIII wieku, a kościół konsekrowano w roku 1303. 
Zadziwiające jest, że pod typowo barokową fasadą kryje się niesamowite, surowe, gotyckie wnętrze. Barokowa kaplica z cudownym obrazem Matki Bożej ozdobionym w 2000 roku papieskimi koronami została wybudowana czterysta lat później. Również wtedy zmieniona została wspomniana wcześniej fasada. Największe zniszczenie kościoła dokonało się w roku 1945, kiedy to przechodząca tędy Armia Czerwona celowo zabytek podpaliła. Prace rekonstrukcyjne i renowacyjne trwają tu do dziś. 
Od 1995 roku Rudy są najważniejszym sanktuarium diecezji gliwickiej, a kościół w 2009 roku został uznany jako bazylika mniejsza. 
Trójnawowa świątynia zbudowana jest na planie krzyża łacińskiego. Początkowo bez wieży. Oprócz wspomnianej wyżej kaplicy z cudownym obrazem Matki Bożej obok prezbiterium znajdują się jeszcze dwie - kaplica świętego Krzyża i świętego Jana Nepomucena. We wszystkich kaplicach warto zwrócić uwagę na liczne piękne rzeźby aniołów i świętych. Nad głównym ołtarzem uwagę przyciąga też wspaniały witraż. 
Warto wiedzieć, że w tutejszej bazylice znajdują się relikwie świętego Walentego i świętego Krzyża. 

Z początkiem powstania tutejszego opactwa,  zakonnicy przywieźli ze sobą obraz Matki Bożej z Dzieciątkiem podarowany przez księcia raciborskiego Kazimierza i jego syna Władysława. Niestety obraz ów zaginął w piętnastym lub szesnastym wieku, a ten obecny jest jego kopią. Ma on wymiary 114 x 73 centymetry. Namalowany został temperą na lipowej desce. Wizerunek był w ciągu wieków kilkakrotnie przemalowywany, choć podobno ten obecny jest  najbardziej zbliżony do pierwowzoru. 
Od samego początku umieszczenia obrazu datuje się w Rudach istnienie kultu Maryjnego. Przybywały tu pielgrzymi nawet z Małopolski i Czech. Jak podają źródła w czasie wojny trzydziestoletniej (1618 - 1648), kiedy wojska protestanckie zbliżały się do klasztoru cystersi wyszli z obrazem przed kościół na procesję. Nad kościołem i klasztorem pojawiła się mgła gęsta, która uniemożliwiła zdobycie opactwa. Kiedy w czasie panowania Prus w XIX wieku nastąpiła sekularyzacja, cysterski klasztor zamieniono w świecką rezydencję ruch pielgrzymkowy osłabł ale nie zaniknął. Kolejnym "znakiem z nieba" był fakt, że w wielkim pożarze w 1945 roku kaplica Maryjna i obraz ocalały mimo spłonięcia kościoła i klasztoru. Lokalne władze kościelne uznały, że miejsce to jest szczególnie przez Maryję wybrane dlatego podniesiono je do rangi sanktuarium.
Wokół kościoła roztacza się piękny park - ulubione miejsce spacerów mieszkańców całej okolicy.

Foto: własne





wtorek, 28 listopada 2017

KATEDRA NA WAWELU W KRAKOWIE

 















Bazylika archikatedralna świętego Stanisława i świętego Wacława to bez wątpienia jedna z najważniejszych świątyń w skali całego kraju. Tu odbywały się koronacje polskich królów tu także znajdują się groby aż siedemnastu z nich. Jest to także miejsce pochówku biskupów (na czele ze świętym Stanisławem ze Szczepanowa), narodowych wieszczów (Adama Mickiewicza, Juliusza Słowackiego), wodzów (Tadeusza Kościuszki, gen Józefa Poniatowskiego) i politycznych przywódców. Ostatni wielki pogrzeb na Wawelu odbył się w kwietniu 2010 roku kiedy spoczęły tu szczątki pary prezydenckiej Lecha i Marii Kaczyńskich.
Obecna gotycka katedra jest trzecią wybudowaną w tym miejscu, wcześniej stały tu dwie inne - romańskie. Wznoszenie stojącej po dziś dzień katedry rozpoczęto w połowie czternastego stulecia za panowania Władysława Łokietka. Konsekracja nastąpiła w roku 1364, kiedy już rządził Kazimierz Wielki. Od tamtego czasu przez wieki dokonywano wiele zmian, przebudowywano i dobudowywano kolejne kaplice, zmieniał się też wystrój świątyni, która od siedemnastego wieku przybierała coraz bardziej charakter stylu barokowego. Liczne wojny nie oszczędzały krakowskiej katedry, dlatego też niektóre prace budowlane były wymuszone zniszczeniami, które najbardziej dały się we znaki w czasie wojen ze Szwedami (XVII - XVIII wiek). 
Katedra zbudowana jest z cegły i białego kamienia wapiennego jako trójnawowa bazylika z transeptem i ambitem (przejście za głównym ołtarzem). Podobnie jak w wielu innych dawnych katedrach główną świątynię otacza wieniec bocznych kaplic, z których najsłynniejszą jest Kaplica Zygmuntowska. Z imieniem króla Zygmunta związana jest też wieża gdzie zawieszono najsłynniejszy polski dzwon. Oprócz Wieży Zygmuntowskiej nad kościołem górują jeszcze Wieża Zegarowa i Wieża Srebrnych Dzwonów. Na fasadzie uwagę przykuwa wielka rozeta i posąg świętego Stanisława. Z zachodniej strony charakterystyczna złota kopuła wznosi się nad wspomnianą wyżej Kaplicą Zygmuntowską. Tuż obok niej podobna (ale już nie złota) Kaplica Wazów.
Wewnątrz na środku kościoła stoi przepiękna, barokowa, drewniana, pokryta złotem konfesja świętego Stanisława. Są w niej też relikwie świętego Floriana. Uwagę przyciągają też groby królewskie, a także niezliczone arcydzieła sztuki sakralnej - rzeźby, obrazy, witraże. Wiele ludzi zatrzymuje się też pod czarnym krzyżem, który był ulubionym miejscem modlitwy świętej królowej Jadwigi.

Foto: 1, 2, 3. własne
         4. Comen
         5. Dar od parafii katedralnej na Wawelu - zakaz kopiowania




poniedziałek, 27 listopada 2017

KOŚCIÓŁ MARIACKI W KATOWICACH

Oficjalna jego nazwa brzmi Kościół Niepokalanego Poczęcia Najświętszej Maryi Panny. Jest najstarszą murowaną świątynią w centrum miasta. 
Chociaż trudno to sobie dziś wyobrazić, jeszcze w połowie XIX wieku Katowice były wsią. Jednakże szybko rozwijający się w okolicy przemysł - zwłaszcza górnictwo i hutnictwo sprawiły, że coraz więcej osób przybywało tu do pracy, a co za tym idzie potrzeby duszpasterskie wymusiły budowę kościoła. Decyzję w tej sprawie podjął ówczesny biskup wrocławski Heinrich Forster, a autorem projektu był Alexis Langer.
Kościół jest jednonawowy z transeptem i bocznymi kaplicami. Wybudowany w stylu neogotyckim z ciosów kamiennych na planie krzyża łacińskiego.  Wysoka wieża wznosi się na wysokość 71 metrów. Długość nawy wynosi 43 metry, a szerokość w transepcie 31 metrów. 
Warto zwrócić uwagę na witraże przedstawiające symbole cnót i symbole grzechu zaprojektowane przez Adama Bunscha. Autorem obrazów po obu stronach nawy głównej był Józef Unierzyński - zięć Jana Matejki. 
Piękna jest także współcześnie wykonana kaplica adoracji Najświętszego Sakramentu.

Foto: własne